صفحه نخست | سیاسی | اجتماعی | اقتصادی | ورزشی | تماس با ما | پیوندستان | درباره ما
محمدرضا قنبری
دکتر روهام قلیچی
داود مبارکی
ایمان رنجکش
حمید منصوری
صاحب مقصودی
بهنیا ثابت رفتار
کدخبر:
82786
تاریخ انتشار:
۲۶ آبان ۹۵
چاپ
0 نظر
چاپ
دسته خبر
:
سياست

گیلان نو:آموزش و پرورش یکی از نهادهای دولتی است که عامه مردم به نوعی با آن مرتبط هستند .در زمینه تحصیلی و دانش آموزی یکی از دغدغه های والدین این است که بتوانند از امکانات تحصیلی فراخور فرزندان خود بهره گیری کنند و در زمینه ثبت نام و انتخاب مدارس خوب نگاه آنان به عملکرد آموزش و پرورش است و این روند تا زمان رسیدن فرزندان به بحث کنکور و دانشگاه ادامه دارد.

به گزارش گیلان نو، از سوی دیگر درصد بسبار بالایی از فارغ التحصیلان رشته های مختلف در مقاطع تحصیلی به عنوان معلم و دبیر شاغل هستند و همچنین جمعیت بسیار زیادی از بازنشستگان کشوری مختص این نهاد است.

آموزش و پرورش استان گیلان سنواتی چند است که از بیماری مزمن عدم توجه به رسالت عملکردی خود رنج می برد و نشانه های این بیماری مزمن را هم می توانید در دغدغه های اولیای دانش آموزان در خصوص ثبت نام ها و کیفیت آموزشی در مدارس ،مربیان تعیین تکلیف نشده پیش دبستانی ؛معلمان حق التدریسی و افت تحصیلی مشهود در استان مشاهده کنید .

مربیان پیش دبستانی بارها و بارها با در دست گرفتن پلاکاردهای اعتراضی در جلوی آموزش و پرورش گیلان نسبت به وضعیت خود گله کردند اما وعده های تو خالی مدیران آموزش و پرورش راه به جایی نبرده است .

اولیای دانش آموزان قبل از شروع فصل ثبت نام از پر شدن مدارس دولتی خبر می دهند و دغدغه ثبت نام فرزند خود را دارند حال آنکه فرزند فلان مدیر و مسوول با یک تماس تلفنی به یکی از مدیران میانی آموزش و پرورش می تواند ترتیب ثبت نام فرزند خود را بدهد .آیا این براستی همان حق استفاده همگان از آموزش عمومی است که در قانون هم ذکر شده ?

مدیرکل آموزش و پرورش گیلان که به مناسبت روز دانش آموز به دعوت رئیس شورای شهر رشت در صحن علنی شورا حضور داشت در جملاتی از شورای شهر درخواست کرد که با تصویب قوانینی اجازه دهند کاربری مدارسی که در مرکز شهر و مناطق تجاری خوبی قرار دارند از آموزشی به تجاری تبدیل گردد تا آموزش و پرورش بتواند این مدارس را بفروش برساند و درآمد آنها را صرف ساخت مدارس در مناطق دیگر کند!!
سئوالی که در ذهن خواننده ایجاد می شود این است که آیا اساساً مدارس را میتوان فروخت؟! آیا قانون این اجازه را داده است که چنین تصمیماتی در شهرستان ها و یا استان ها بگیرند؟!و آیا راه حل ساخت مدارس جدید تنها از راه فروش مدارس در مناطق خوب حاصل میگردد؟!

یکی از دلایل ساخت مدارس در بافت مرکزی شهر در گذشته امکان دسترسی سریع دانش آموزان و اولیا به مدارس بوده آیا نمی توان این مدارس را احیا کرد؟

آیا مدارس جدید باید در حاشیه شهر ساخته شوند و امکان دسترسی از طریق سرویس هایی که بعضا در مورد هزینه آنها هم از والدین مبالغی دریافت می شود امکان پذیر باشد؟
شاید بتوان گفت که در طول ماههای مختلف سال شاهد افتتاح مدارسی هستیم که توسط خیرین مدرسه ساز در سراسر کشور ساخته می شود و این خیرین محترم بنا به نیت خیر خود در این امر مهم مشارکت می کنند.

وقتی مجمع خیرین مدرسه ساز با بیش از ۶۰۰۰ عضو در کشور وجود دارد و تمام تلاش آنها ایجاد بستر مناسب و فضای آموزشی کافی برای دانش آموزان کشور است آیا درست است که حرف از فروش مدارس بزنیم؟!

باید از پتانسیل های موجود در استان و کشور استفاده شود و با مدیریت صحیح بودجه ها را صرف ساخت و ساز مدارس جدید نمود. چون مدیریت ماندگار نیست و آنچه که می ماند عملکرد مدیران است.

نکته ی حایز اهمیت دیگر بهره گیری از پرسنل بازنشسته در حوزه مدیریت اداره کل آموزش و پرورش استان گیلان است که فضای بسته فکری را بر عملکرد این مجموعه حاکم کرده است.

با توجه به اینکه در سال ۹۲، دولت تدبیر و امید سکان امور اجرایی کشور را در دست گرفت انتظار میرفت که سکان هدایت وزارتخانه آموزش و پرورش و به تبع آن اداره کل استانها که گیلان هم از آن قاعده مستثنی نیست به بدست فرد یا افرادی کاردان و مدیر و مدبر سپرده شود اما متاسفانه تغییری در عملکرد مدیران نسبت به قبل شاهد نبودیم و چه بسا در برخی موارد پسرفت هم داشته ایم.

امیدواریم با انتخاب وزیر جدید آموزش و پرورش یک تحول اساسی در اداره آموزش و پرورش گیلان صورت گیرد تا امیدی در دل فرهنگیان و معلمین دلسوز استان ایجاد شود و معضلات این بخش مرتفع گردد./منبع:گیلان تایمز


















پاسخ دهید
نشانی پست الکترونیک شما محفوظ خواهد ماند - وارد کردن نام، پست الکترونیک و وبلاگ اختیاری است

 
نام
پست الکترونیک
وبلاگ
کليه حقوق اين سايت متعلق به وبسايت خبري-تحليلي گیلان نو مي باشد و استفاده از مطالب آن با ذکر منبع بلامانع است.