صفحه نخست | سیاسی | اجتماعی | اقتصادی | ورزشی | تماس با ما | پیوندستان | درباره ما
محمدرضا قنبری
دکتر روهام قلیچی
داود مبارکی
ایمان رنجکش
حمید منصوری
صاحب مقصودی
بهنیا ثابت رفتار
محمدرضا ربانی
کدخبر:
22194
تاریخ انتشار:
۲۸ مهر ۹۵
چاپ
0 نظر
چاپ
نام نویسنده
:
رضا رسولی

گیلان نو: شاید یکی از نکات جالب توجه در ارتباط با سایه، توجه ویژه ی رهبر فرزانه ی انقلاب به اشعار استاد ابتهاج بوده است و مقام معظم رهبری با هوش و ذوق ادبی و طبع شعرشناس خود به فراخور زمان توجه ویژه ای به شعر ابتهاج داشته اند.

ایــــــران ای ســـــرای امیـــــد، بـــر بـامـــت سپیـــده دمــیـــــد/ نگـر کـــزین ره پـــــــر خـــــون، خـورشیــدی خجستــــه رسیــد…

شاید کمترین ایرانی دلسوخته ای باشدکه در سال های پر التهاب، اما پر افتخار انقلاب اسلامی ملت ایران و دفاع مقدس، این شعر زیبا را نشنیده باشد، و با شنیدن این اثر حماسی به وجد و هیجان نیامده باشد. خصوصا برای ما دهه ۵۰ و ۶۰ ی ها، این نوا، نوایی عجین شده با پوست و گوشت ماست.نوایی که خالقش یک رشتی است.

امیر هوشنگ ابتهاج با نام شعری «هـ. ا. سایه»، در ششم اسفند ماه ۱۳۰۶ شمسی در شهر رشت و در خانه ای هنرخیز در مجاورت مسجد مستوفی رشت، که زادگاه گلچین گیلانی، شاعر «باز باران» نیز بوده است، به دنیا آمد. ابتهاج تحصیلات ابتدایی خود را در رشت و تحصیلات متوسطه را در تهران گذراند.
سایه از معدود شاعرانی است که هم در شعر نو و هم در غزل به اوج رسیده است، و برخی از صاحب نظران ادبی وی را در غزل، حافظ عصر حاضر نامیده اند. اشعار او در نیمه ی دوم دهه ی ۱۳۲۰ و نیمه ی اول ۱۳۳۰ در نشریات، مجله ها و روزنامه های ایران زمین به چاپ رسیده است. در سال ۱۳۳۰ مجموعه ی شعری با عنوان سراب از سایه ۲۴ ساله منتشر می شود. موضوع اشعار این دفتر او عاشقانه و غنایی است.اما روی آوردن و تکامل شعرهای نو با مضامین اجتماعی سایه را باید از مجموعه ی زمین به سال انتشار ۱۳۳۴ به بعد، دنبال کرد. شعر سایه از حدود سال ۱۳۳۰ به بعد، مورد توجه ی بسیار انقلابیون قرار می گیرد و بدین ترتیب از این پس، گاه سراغ او را در محافل اجتماعی و سیاسی شاعران و ادب دوستان و یا حداقل شعر او را در این گونه محافل می توان گرفت؛ اما کودتای ۲۸ مرداد ۱۳۳۲ وضعیت را برای ارباب قلم، مطبوعات و آزاداندیشان خفقان آور می کند؛ بعد از این کودتا، همه ی آرزوها و امیدها به حسرت و یأس و ناامیدی بدل می شود.در سال ۱۳۴۱ شمسی، با آنکه سایه چندان به نثر نویسی میل ندارد؛ به خواهش دوست دیرینش، سیاوش کسرایی بر مجموعه ی از خون سیاووش او مقدمه ای می نویسد. در خردادماه سال ۱۳۵۱، به سمت سرپرست موسیقی ایرانی در رادیو مشغول به کار می شود. سایه نسبت به موسیقی از همان دوران جوانی علاقه نشان می دهد و در این زمان علاقه اش بیشتر شده و همین امر باعث می شود که در شعر فارسی نیز بسیار دقیق شود. باید گفت که فعالیتهای هنری او تنها مربوط به سامان دادن موسیقی سنتی در رادیو نیست. سایه در سال ۱۳۵۳ با کمک و همکاری مرحوم محمدرضا لطفی، گروه موسیقی شیدا و سال بعد با همکاری حسین علیزاده و پرویز مشکاتیان گروه موسیقی عارف را بنیان می گذارد و بعد از انقلاب هم به کمک همین هنرمندان، کانون چاووش را تأسیس می کند. بنابراین او در پالایش موسیقی ایرانی هم سهم عمده ای دارد و نیز یکی از مشوقان و راهنمایان استاد محمدرضا شجریان نیز هست. فرزندش یلدا و همسر او مجید درخشانی، هرکدام موسیقی دان و نوازنده ای چیره دستند.همچنین سایه تصنیفهای بسیار زیبایی ساخته و در آنها پیوند میان موسیقی و شعر را به اوج کمال رسانیده و استادی خود را در هر دوی این هنرها به اثبات رسانده است. از میان آنها می توان به اینها اشاره کرد: بهانه (ای عشق همه بهانه از توست)، ترانه (تا تو با منی، زمانه با من است)، تصنیف بسیار زیبای تو ای پری کجایی و بسیاری از آثار ماندگار دیگر که در چندین مجموعه آثار به چاپ رسیده است.

شاید یکی از نکات جالب توجه در ارتباط با سایه، توجه ویژه ی رهبر فرزانه ی انقلاب به اشعار استاد ابتهاج بوده است و مقام معظم رهبری با هوش و ذوق ادبی و طبع شعرشناس خود به فراخور زمان توجه ویژه ای به شعر ابتهاج داشته اند. استاد علی معلم دامغانی، شاعر بزرگ انقلاب چندی پیش در کتاب نقل می کردند: «چند سال پیش، به اتفاق یکی دو نفر از دوستان و آقای هوشنگ ابتهاج  خدمت آقا رسیدیم و دیداری با ایشان داشتیم که رسانه‌ای نشد. جلسه‌ بسیار صمیمی و گرمی بود. یکی از خاطرات جالبی که از آن دیدار به یاد دارم این است که یکی از همراهان در مورد چند تصنیف، به آقا گفت که این‌ها کار آقای سایه است. آقا به اصطلاح تجاهل‌العارفی کردند و به‌خاطر آن شعرها آقای سایه را تشویق کردند. اما در ادامه‌ این جلسه معلوم شد که آقا به تازگی شعری از آقای سایه خوانده بودند و حتی برخی مصراع‌های آن ‌را هم در ذهن داشتند.

همچنین لازم به ذکر است که در ۱۳۸۸/۰۲/۲۲ پایگاه خبری کتاب نیوز طی گزارشی از حضور مقام معظم رهبری در نمایشگاه کتاب، نوشت: «رهبر انقلاب با حضور در نشر ثالث از آخرین اثر هوشنگ ابتهاج ، غزل سرای معاصر نیز سراغ گرفتند. ایشان همچنین از مجموعه زندگی و شعر با دو عنوان در زلال شعر(زندگی و مصاحبه با هوشنگ ابتهاج) و در جستجوی نیشابور (زندگی محمدرضا شفیعی کدکنی) تمجید نمودند.

با این اوصاف و با موافقت آیت الله قربانی ، نماینده ولی فقیه در گیلان با اجرای طرح خانه شعر و غزل امیدوارم که رشتی ها زودتر از تهرانی ها که قرار است محل اقامت هوشنگ ابتهاج در تهران را خریداری و با عنوان «خانه ارغوان» نامگذاری کنند ، دست به کار شوند و زادگاه این شاعر بزرگ در رشت را تبدیل به «خانه شعر و غزل رشت» کنند.

پاسخ دهید
نشانی پست الکترونیک شما محفوظ خواهد ماند - وارد کردن نام، پست الکترونیک و وبلاگ اختیاری است

 
نام
پست الکترونیک
وبلاگ
کليه حقوق اين سايت متعلق به وبسايت خبري-تحليلي گیلان نو مي باشد و استفاده از مطالب آن با ذکر منبع بلامانع است.