صفحه نخست | سیاسی | اجتماعی | اقتصادی | ورزشی | تماس با ما | پیوندستان | درباره ما
محمدرضا قنبری
دکتر روهام قلیچی
داود مبارکی
ایمان رنجکش
حمید منصوری
صاحب مقصودی
بهنیا ثابت رفتار
کدخبر:
82713
تاریخ انتشار:
۲۹ مهر ۹۵
چاپ
0 نظر
چاپ
دسته خبر
:
اجتماعي

گيلان نو: آن دسته از اعضاي شورا که در جلسه سوال از شهردار رشت به علت حضور در مراسم بهسازي دفن زباله در سراوان، غايب بودند حالا بايد پاسخگوي اعتراض مردمي باشند که گناهي جز هجوم زباله ها به منطقه مسکوني شان ندارند.

به گزارش گیلان نو،امروز مجیدرجبی ویسرودی، عضو شورای اسلامی شهر رشت در نشست خبری خود در جمع اصحاب رسانه نسبت به اعتراضات اخیر در خصوص انباشت زباله ها در سراوان و بستن راه توسط مردم، واکنش نشان داد و گفت: 6 میلیارد برای ساماندهی سراوان در نظر گرفته شده بود که صرف ساخت پیاده راه رشت شد.

وی افزود: جشن های بسیاری توسط شهردار رشت برگزار شد و مسافرتهای زیادی نیز به خارج از کشور انجام شد اینها کارهای خوبی است اما تمام این حرکت ها انتخاباتی است اگر شهردار می خواست که برای لندفیل سراوان کاری انجام دهد با همین اعتبارات و هزینه ها می توانست، لندفیل سراوان نیاز به 18 میلیارد اعتبار داشت در حالیکه در پیاده راه 20 میلیارد هزینه شد در حقیقت ما مردم سراوان را فریب داده ایم.

جالب آنکه در این میان بارها مجید رجبی در خصوص نحوه ی تقسیم بودجه در مناطق مختلف شهر رشت اعتراض کرده بود و تخصیص یافتن بخش عمده ای از بودجه ی شهرداری را در سال 95 به بافت مرکزی شهر رشت نادرست دانسته بود.

نکته ی دیگر در میان صحبت های رجبی اشاره به سفرهای خارجی شهردار رشت است، جاییکه وی به سفرهای اروپایی محمدعلی ثابت قدم اشاره می کند، سفر به سوئد در زمانی که پاکبانان شهرداری منطقه چهار رشت بخاطر عدم دریافت معوقات خود دست به اعتصاب زده بودند، یا سفر به آلمان در تاسوعا و عاشورای حسینی برای خرید نردبان آتش نشانی به همراه خانواده بنا به اظهارات تکذیب نشده یکی از اعضای شورای اسلامی شهر رشت! در حالی که آتش نشانان خود درگیری های مالی فراوانی بخاطر معوقاتشان داشتند.

 

 

مطمئنا حل معضل دفن زباله ها در سراوان بسیار مهمتر از حضور در سوئد با مظفر نیکونش بوده است. سفری که هنوز هم دستاوردهایش مکشوف نشده است! در مقابل معایب دفن بی رویه زباله ها در سراوان مدت هاست که مشخص شده و اثرات آن را می توان از بوی بد زباله ها و هجوم مگس ها تا نفوذ شیرابه ها به سفره های آب زیرزمینی که می تواند یکی از دلایل آمار بالای سرطان به خصوص سرطان معده در بین گیلانیان باشد، به وضوح دید.

 

هیچ عقل سلیمی نمی پذیرد که بودجه ای که می بایست صرف هزینه ساماندهی زباله ها شده و ارتباط مستقیم با سلامتی مردم دارد، صرف ساخت پیاده راهی شود که در بهترین حالت هم اگر اجرا می شد، می بایست با کارکردی فرهنگی مورد بهره برداری قرار گیرد. هر چند فرهنگ مقوله بسیار مهمی بوده و بر ضرورت توجه به آن بارها تاکید شده است اما مطمئنا فردی که از سرطان معده ناشی از آب های آلوده رنج می برد، دیگر رمقی برای پیاده روی در پیاده راه به اصطلاح فرهنگی ندارد! با این حال باید گفت حتی همین پیاده راهی که الان در شهرداری رشت به بهره برداری رسیده است بسیار با آن چه که در تصاویر اولیه آمده بود، متفاوت است و بنا به اظهارات بسیاری از اعضای شورا به جای آن که با 4 میلیارد به پایان برسد با 20 میلیارد به پایان رسیده است.

 

 

*آن چه که قرار بود در پیاده راه فرهنگی رشت اجرا شود*

 

*آن چه که هم اکنون در پیاده راه مرکزی رشت به اجرا درآمده است*

در خصوص این پیاده راه، از نقش برخی افراد در اجرای آن، از خرید سنگ و موزاییک هایش تا چاپ بنرها و قراردادهای تبلیغاتی مربوط به آن، بارها سخن به میان رفته است. از انحراف از بودجه بیش از ده میلیاردی اش از یک سو و استفاده از مصالح نامرغوب که نتیجه ای جز اختلاف فاحش بین طرح مدل سازی شده با آن چه که به اجرا درآمده نداشته، از سوی دیگر، بارها گزارشات مختلف در رسانه هایی که وامدار نبوده اند، منتشر شده است و اگر مسئولان امر تصمیمی بر برخورد داشتند، حتما با آن برخورد می کردند. لذا هدف دیگر بازخوانی شائبه های مالی در این پیاده راه نیست، بلکه هدف واکاوی ظلمی است که به مردم سراوان و تمام رشت روا شده است تا پاسخی برای این سوال پیدا شود که آیا با آن چه که ارتباط مستقیم با سلامتی مردم داشته برخوردی سیاسی صورت گرفته است؟

شاید توجه به این نکته که همین سراوان روزی بهانه ای برای از اکثریت انداختن جلسه طرح سوال از شهردار رشت بود، بتواند دستیابی به پاسخ سوال بالا را آسان نماید چرا که یادآوری این موضوع که هواداران شهردار رشت در شورا چندی پیش جلسه طرح سوال از شهردار را به بهانه حضور در مراسم بهسازی دفن زباله در سراوان از اکثریت انداخته بودند، نمی تواند خالی از لطف باشد. (اینجا را بخوانید)

حالا آن دسته از اعضای شورا که در جلسه سوال از شهردار رشت به علت حضور در مراسم بهسازی دفن زباله در سراوان، غایب بودند، باید پاسخگوی اعتراض مردمی باشند که گناهی جز هجوم زباله ها به منطقه مسکونی شان ندارندامروز مجیدرجبی ویسرودی، عضو شورای اسلامی شهر رشت در نشست خبری خود در جمع اصحاب رسانه نسبت به اعتراضات اخیر در خصوص انباشت زباله ها در سراوان و بستن راه توسط مردم، واکنش نشان داد و گفت: 6 میلیارد برای ساماندهی سراوان در نظر گرفته شده بود که صرف ساخت پیاده راه رشت شد.

وی افزود: جشن های بسیاری توسط شهردار رشت برگزار شد و مسافرتهای زیادی نیز به خارج از کشور انجام شد اینها کارهای خوبی است اما تمام این حرکت ها انتخاباتی است اگر شهردار می خواست که برای لندفیل سراوان کاری انجام دهد با همین اعتبارات و هزینه ها می توانست، لندفیل سراوان نیاز به 18 میلیارد اعتبار داشت در حالیکه در پیاده راه 20 میلیارد هزینه شد در حقیقت ما مردم سراوان را فریب داده ایم.

جالب آنکه در این میان بارها مجید رجبی در خصوص نحوه ی تقسیم بودجه در مناطق مختلف شهر رشت اعتراض کرده بود و تخصیص یافتن بخش عمده ای از بودجه ی شهرداری را در سال 95 به بافت مرکزی شهر رشت نادرست دانسته بود.

نکته ی دیگر در میان صحبت های رجبی اشاره به سفرهای خارجی شهردار رشت است، جاییکه وی به سفرهای اروپایی محمدعلی ثابت قدم اشاره می کند، سفر به سوئد در زمانی که پاکبانان شهرداری منطقه چهار رشت بخاطر عدم دریافت معوقات خود دست به اعتصاب زده بودند، یا سفر به آلمان در تاسوعا و عاشورای حسینی برای خرید نردبان آتش نشانی به همراه خانواده بنا به اظهارات تکذیب نشده یکی از اعضای شورای اسلامی شهر رشت! در حالی که آتش نشانان خود درگیری های مالی فراوانی بخاطر معوقاتشان داشتند.

 

 

مطمئنا حل معضل دفن زباله ها در سراوان بسیار مهمتر از حضور در سوئد با مظفر نیکونش بوده است. سفری که هنوز هم دستاوردهایش مکشوف نشده است! در مقابل معایب دفن بی رویه زباله ها در سراوان مدت هاست که مشخص شده و اثرات آن را می توان از بوی بد زباله ها و هجوم مگس ها تا نفوذ شیرابه ها به سفره های آب زیرزمینی که می تواند یکی از دلایل آمار بالای سرطان به خصوص سرطان معده در بین گیلانیان باشد، به وضوح دید.

 

هیچ عقل سلیمی نمی پذیرد که بودجه ای که می بایست صرف هزینه ساماندهی زباله ها شده و ارتباط مستقیم با سلامتی مردم دارد، صرف ساخت پیاده راهی شود که در بهترین حالت هم اگر اجرا می شد، می بایست با کارکردی فرهنگی مورد بهره برداری قرار گیرد. هر چند فرهنگ مقوله بسیار مهمی بوده و بر ضرورت توجه به آن بارها تاکید شده است اما مطمئنا فردی که از سرطان معده ناشی از آب های آلوده رنج می برد، دیگر رمقی برای پیاده روی در پیاده راه به اصطلاح فرهنگی ندارد! با این حال باید گفت حتی همین پیاده راهی که الان در شهرداری رشت به بهره برداری رسیده است بسیار با آن چه که در تصاویر اولیه آمده بود، متفاوت است و بنا به اظهارات بسیاری از اعضای شورا به جای آن که با 4 میلیارد به پایان برسد با 20 میلیارد به پایان رسیده است.

 

 

*آن چه که قرار بود در پیاده راه فرهنگی رشت اجرا شود*

 

*آن چه که هم اکنون در پیاده راه مرکزی رشت به اجرا درآمده است*

در خصوص این پیاده راه، از نقش برخی افراد در اجرای آن، از خرید سنگ و موزاییک هایش تا چاپ بنرها و قراردادهای تبلیغاتی مربوط به آن، بارها سخن به میان رفته است. از انحراف از بودجه بیش از ده میلیاردی اش از یک سو و استفاده از مصالح نامرغوب که نتیجه ای جز اختلاف فاحش بین طرح مدل سازی شده با آن چه که به اجرا درآمده نداشته، از سوی دیگر، بارها گزارشات مختلف در رسانه هایی که وامدار نبوده اند، منتشر شده است و اگر مسئولان امر تصمیمی بر برخورد داشتند، حتما با آن برخورد می کردند. لذا هدف دیگر بازخوانی شائبه های مالی در این پیاده راه نیست، بلکه هدف واکاوی ظلمی است که به مردم سراوان و تمام رشت روا شده است تا پاسخی برای این سوال پیدا شود که آیا با آن چه که ارتباط مستقیم با سلامتی مردم داشته برخوردی سیاسی صورت گرفته است؟

شاید توجه به این نکته که همین سراوان روزی بهانه ای برای از اکثریت انداختن جلسه طرح سوال از شهردار رشت بود، بتواند دستیابی به پاسخ سوال بالا را آسان نماید چرا که یادآوری این موضوع که هواداران شهردار رشت در شورا چندی پیش جلسه طرح سوال از شهردار را به بهانه حضور در مراسم بهسازی دفن زباله در سراوان از اکثریت انداخته بودند، نمی تواند خالی از لطف باشد. (اینجا را بخوانید)

حالا آن دسته از اعضای شورا که در جلسه سوال از شهردار رشت به علت حضور در مراسم بهسازی دفن زباله در سراوان، غایب بودند، باید پاسخگوی اعتراض مردمی باشند که گناهی جز هجوم زباله ها به منطقه مسکونی شان ندارندندارند.

 

 

 

 

 

نکته قابل تامل دیگر در رفتار دوگانه شهرداری رشت نهفته است چرا که از یک سو مراسم آغاز بهسازی دفن زباله در سراوان گویا به قدری مهم بوده است که با جلسه شورا که از قضا قرار بود طرح سوال از شهردار در آن به رای گذاشته شود، به صورت کاملا اتفاقی!! همزمان می شود و حتی برخی اعضای شورا حضور در آن را مهمتر از حضور در صحن علنی شورا می دانند و از سوی دیگر شهرداری بنا به اظهارات رجبی ویسرودی، بودجه پروژه ساماندهی سراوان را صرف پیاده راه فرهنگی رشت می کند.

 

بی شک مهمترین  اولویت شهرداری باید حفظ سلامت مردم باشد و شهروندی که به دلیل نفوذ شیرابه ناشی از کوه 70 متری زباله در سراوان مبتلابه سرطان هایی از قبیل سرطان معده که شایعترین سرطان در گیلان نیز می باشد، شده است، دیگر مجالی برای پیاده روی در پیاده راه فرهنگی پیدا نمی کند!

 


















پاسخ دهید
نشانی پست الکترونیک شما محفوظ خواهد ماند - وارد کردن نام، پست الکترونیک و وبلاگ اختیاری است

 
نام
پست الکترونیک
وبلاگ
کليه حقوق اين سايت متعلق به وبسايت خبري-تحليلي گیلان نو مي باشد و استفاده از مطالب آن با ذکر منبع بلامانع است.